انفعال در برابر صهیونیست‌ها چرا ؟ / دو راهی برجام و سرنوشت اقتصاد ایران / پاسخ دهید اقای گروسی !

۱۴۰۰/۰۷/۱۱ ۰۸:۴۴:۳۷

صدای صلح از باکو ، بازگشت عادل به صداوسیما ، هشدار قاضی القضات به بانک‌ها ، جایگزینی محدودیت‌های هوشمند تعطیلی‌ها ، مذاکره کننده ارشد ایران کیست ؟، انتقاد جدی از سیاست بازان داخلی در قبال بحران افغانستان ، مناقشه قفقاز و تغییرات ژئواستراتژیک در منطقه ، جنجال 20 ساله « کرسنت »، سایه سنگین بیماری اردوغان بر اینده ترکیه ، هرج و مرج در بازار برنج ایرانی و خارجی و واکسن گریزی نتیجه واکسن هراسی ! از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است .



به گزارش « تابناک » روزنامه‌های امروز یکشنبه 11 مهرماه در حالی چاپ و منتشر شد که جنجال 20 ساله « کرسنت »، اژه ای به حساب بانک‌ها می‌رسد ، اثر پروانه ای بحران چینی و ادامه تحلیل‌ها درباره روابط ایران و جمهوری اذربایجان در صفحات نخست روزنامه‌های امروز برجسته شده است , در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم : انفعال در برابر صهیونیست‌ها چرا ؟ روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود با عنوان انفعال در برابر صهیونیست‌ها چرا ؟ نوشت : گردهمایی عادی‌سازی روابط کشور‌های منطقه با رژیم صهیونیستی در اربیل عراق ، خشم مردم این کشور را برانگیخته و اکنون یک هفته است که فعل و انفعالاتی در زمینه خنثی‌سازی این توطئه صهیونیستی در عراق جریان دارد , مسئولان عراقی اعلام کردند این گردهمایی یک اقدام خودسرانه و خلاف سیاست‌های کشور بوده و برگزارکنندگان ان محکوم به اعدام خواهند شد .

وسام الحردان ، رییس حزب « صحوه العراق » نیز که در این گردهمایی شرکت کرده بود ، از ریاست این حزب برکنار شد , دولت عراق حتی اگر خودش هم مخالفت چندانی با چنین گردهمایی هایی نداشته باشد ، ناچار است به ملاحظه خشم عمومی مردم ، در برابر این قبیل اقدامات موضعگیری نماید , به همین دلیل ، نخست وزیر و وزرای کابینه عراق با مردم همراهی و گردهمایی اربیل را محکوم کردند .

مسئولان اقلیم کردستان عراق نیز با اینکه در جریان برگزاری این گردهمایی بودند ، بعد از مواجه شدن با خشم عمومی مردم ، اعلام کردند این یک اقدام خودسرانه بوده و با ان موافق نبوده‌اند , تردیدی نیست که رژیم صهیونیستی و مهره‌های ان در اقلیم کردستان عراق در نظر داشتند با برگزاری گردهمایی اربیل ، افکار عمومی را در مورد انچه با امارات و بحرین و بعضی کشور‌های عربی دیگر انجام داده‌اند ، ازمایش کنند , این ازمایش با شکست مواجه شد و صهیونیست‌ها و مهره‌های ان‌ها در کردستان عراق فهمیدند که نمی‌توانند « طرح ابراهیم » را که دونالد ترامپ رییس جمهور سابق امریکا ان را به نفع رژیم صهیونیستی به اجرا دراورده ، در عراق پیاده کنند .

برگزاری این گردهمایی ناموفق ، با جمهوری اسلامی ایران نیز ارتباط پیدا می‌کند , زیرا یکی از اهداف صهیونیست‌ها از این گردهمایی ، نفوذ رسمی در کشوری بود که مرز مشترک طولانی با ایران دارد , اگر این گردهمایی به نتیجه می‌رسید ، حلقه محاصره جمهوری اسلامی ایران توسط صهیونیست‌ها کامل می‌شد .

اکنون صهیونیست‌ها در جمهوری اذربایجان در مرز‌های شمال غرب ایران مستقر هستند ، در امارات و بحرین در جنوب ایران حضور دارند , همین چند روز قبل ، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی به بحرین رفت و سفارت این رژیم را در منامه افتتاح کرد , قبلا سفارت این رژیم در امارات نیز افتتاح شده بود .

در افغانستان نیز صهیونیست‌ها از طریق گروه تروریستی طالبان ، داعش ، القاعده و سایر گروه‌های تکفیری - تروریستی نفوذ فوق العاده ای دارند , اینکه هیچیک از این گروه‌های تروریستی تاکنون موضعی علیه رژیم صهیونیستی نگرفتند و حاضر نشدند حتی یک گلوله به طرف اسراییل شلیک کنند ، بهترین دلیل بر وابستگی ان‌ها به صهیونیست هاست , این را هم می‌دانیم که بسیاری از مجروحین این گروه‌های تروریستی از سوریه به سرزمین‌های اشغالی منتقل و در بیمارستان‌های اسراییلی مداوا می‌شدند و هنوز هم می‌شوند .

بنابراین ، جمهوری اسلامی ایران باید از حالت انفعالی در برابر تحرکات صهیونیست‌ها در منطقه خارج شود و با هوشمندی این تحرکات را رصد کند و برای خنثی‌سازی توطئه‌های صهیونیستی اقدام موثر نماید , این واقعیت قابل انکار نیست که رژیم صهیونیستی برای محاصره ایران بشدت فعال است و ما همچنان در حالت انفعالی قرار داریم , ایران ، بزرگ‌ترین قدرت منطقه است و اگر اراده کند می‌تواند تمام توطئه‌های رژیم صهیونیستی در منطقه را خنثی نماید .

پاسخ دهید اقای گروسی ! حنیف غفاری طی یادداشتی در شماره امروز رسالت با عنوان پاسخ دهید اقای گروسی ! نوشت : رافائل گروسی ، مدیرکل اژانس بین‌المللی انرژی اتمی به سکوت وقیحانه خود در قبال حملات و اقدامات خرابکارانه رژیم اشغالگر قدس در تاسیسات هسته ای کشورمان ادامه می‌دهد ! مقامات اژانس که در مواجهه با هرگونه « ادعای کاذب و غیر مستند » علیه فعالیت‌های هسته ای کشورمان دچار شعف می‌شوند ، در برابر اسیب‌رسانی به تاسیسات هسته ای یکی از کشور‌های عضو خود سکوت می‌کنند تا تعلق خاطر پشت پرده خود به واشنگتن و تل اویو را بر همگان اثبات کنند ! این روند ، در دوران حضور البرادعی و امانو در راس معادلات اژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز وجود داشته ، اما طی دو سال اخیر و پس از مرگ مشکوک امانو و جانشینی رافائل گروسی به نقطه اوج خود رسیده است ! مدیرکل اژانس بین‌المللی انرژی اتمی پس از بازگشت از سفر به تهران و توافقاتی که با کشورمان در خصوص به روزرسانی تاسیسات نظارتی اژانس در « موارد مشخص شده » صورت گرفت ، بار دیگر دبه کرد ! او خواستار به روزرسانی دوربین‌ها و تجهیزات نظارتی اژانس در تاسیسات « تسا » شد , متعاقبا ، امریکا و تروییکای اروپایی نیز بیانیه گروسی را به دستمایه ای برای هجمه به کشورمان تبدیل کردند ! گویا این بازی نخ نما قرار نیست تمام شود ، خصوصا زمانی که اقای رافائل گروسی حضور خود در مسند مدیریت اژانس را مدیون لابی‌های غربی و عبری بداند ! بهتر است رافائل گروسی به جای شانتاژ سیاسی در قبال پرونده هسته ای کشورمان ، به سه سوال مهم در این خصوص پاسخ دهد : نخست اینکه دلیل سکوت اژانس در قبال عملیات‌های خرابکارانه رژیم اشغالگر قدس در تاسیسات تسا و متعاقبا نیروگاه نطنز چه بوده است ؟ ایا این سکوت و همراهی پشت پرده ، مصداق همراهی اژانس با مخالفان فعالیت‌های صلح امیز هسته ای در کشورمان محسوب نمی‌شود ؟! دوم اینکه چرا گروسی باوجوداینکه می‌دانست دوربین‌های نظارتی اژانس در تاسیسات تسا ( تکنولوژی سانتریفیوژ ایران )، براثر خرابکاری صورت گرفته توسط عوامل رژیم صهیونیستی در این مجموعه ازکارافتاده است ، در بیانیه ضد ایرانی خود اشاره ای به این مسئله نکرد ؟ سوم اینکه چرا مدیرکل اژانس در مقابل اقرار به واقعیتی به نام جاسوسی بازرسان و برخی کارشناسان مجموعه متبوع خود برای رژیم اشغالگر قدس و امریکا سرباز می‌زند ؟ ایا گروسی واقعا نمی‌داند که برخی نظارت‌های فراپادمانی اژانس ، به دستمایه ای برای کسب و سپس خروج اطلاعات محرمانه از کشورمان تبدیل شده است ؟ همان اطلاعاتی که خمیرمایه عملیاتی دشمن در ترور دانشمندان و خرابکاری در تاسیسات هسته ای کشورمان محسوب می‌شود ! متاسفانه اژانس بین‌المللی انرژی اتمی طی سال‌های اخیر به جای نهاد بین‌المللی مستقلی که تامین کننده حقوق حداقلی اعضای خود باشد ، به کارگزار امنیتی واشنگتن و تل اویو در نظام بین‌الملل تبدیل شده است , بیانیه اخیر گروسی نشان داد که وی قصد دارد کماکان در همان پازل و محدوده ای بازی کند که غرب و رژیم صهیونیستی برای وی ترسیم کرده‌اند .

بدون شک در مقابل این بازی غیرحقوقی و پارادوکسیکال اژانس نمی‌توان سکوت کرد , در این میان ، بهتر است مقامات سازمان انرژی اتمی و حتی دستگاه دیپلماسی کشورمان ، اثار استمرار این سوء رفتار مستمر اژانس را به مدیرکل عهدشکن این مجموعه به صورت اشکار تفهیم کنند , بدیهی است که پیش شرط تعامل موثر با اژانس ، استقلال این مجموعه و توجه ان به وظایف اولیه‌اش خواهد بود ! دو راهی برجام و سرنوشت اقتصاد ایران سید حامد مرندی طی یادداشتی با عنوان دو راهی برجام و سرنوشت اقتصاد ایران در روزنامه ابتکار نوشت : در روزهای گذشته ، نمودار بسیار تامل برانگیزی مربوط به پروژه ایران 2040 از دانشگاه استنفورد که به مقایسه حداقل واقعی دستمزد روزانه سه کشور ایران ، ترکیه و چین تا سال 2020 پرداخته است ، منتشر شده که در ادامه این سرمقاله به بررسی ان خواهیم پرداخت .

در این نمودار با توجه به وجود داده‌های رسمی هر سه کشور ، از سال 1960 تا 2020 نسبت به نرخ برابری حداقل واقعی دستمزد بر اساس برابری با قیمت دلار اقدام شده است , در نگاه دقیق تر در می‌یابیم روند اقتصادی نسبتا پایدار و پیوسته چین از سال 1995 اغاز شده و این کشور توانسته است ضمن توسعه اقتصاد خود ، به صورت کنترل شده نسبت به بالا بردن دستمزد افراد جامعه خود برای رسیدن به رفاه بیشتر اقدام نماید و پس از ان با بررسی داده‌های مالی ترک‌ها می‌بینیم انها نیز با فراز و نشیب‌های نوسانی زیاد از سال 1970 اما با برایندهای شش ساله عمدتا مثبت ، روز به روز کشور خود را بهتر از گذشته ساخته‌اند ، اما در ایران با وجود پیشینه مطلوب تر نسبت به هر دو کشور ، شاهد ان هستیم که در سه مقطع دچار اشفتگی اقتصادی شده‌ایم , اولین مورد ، پس از انقلاب ایران در سال 1357 به واسطه هشت سال جنگ با رژیم بعث عراق رخ داده است و دومین بار ان با وجود درامد افسانه ای ان روزگار در ریاست جمهوری دوم محمود احمدی‌نژاد با شروع تحریم‌های هسته ای همه جانبه ، فشار زیادی به نرخ برابری دستمزد وارد شده است و اخرین مورد ممکن نیز در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی که با شکل‌گیری تحریم‌ها جدید به واسطه خروج امریکا از برجام و تبعیت سایر کشورها از ان ، وخیم‌ترین شرایط اقتصادی بر کشور را با خارج شدن امور از دست مدیران وقت و بی برنامگی پس از ان ، حاکم کرده است و امروز با اضافه شدن اطلاعات سال 2021 و صدماتی که ویروس کوید -19 بر اقتصاد کشورمان تحمیل کرده است ، شاید فاجعه بارترین وضعیت اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم را شاهد هستیم .

واقعیت اینجاست که گذشته‌ها ، گذشته است و باید نگاه مان با اینده باشد و امید را در خود حفظ نماییم اما حس ترس در دل مردم و کارشناسان زمانی غالب گردیده است که مدیران حاضر بعد از سالها ازمون و خطا ، برنامه ای برای بهبود شرایط و ایجاد تعادل در اقتصاد جامعه که یکی از اصلی‌ترین فاکتورها در شکوفایی و نشاط جوامع است ، ندارند , برخی از وزرای کلیدی و مدیران انتخابی انان به گونه ای صحبت می‌کنند که انگار بحران را نمی‌بینند و شناخت درستی از وضعیت کشور ندارند ، و این پرسش را در ذهن متبادر می‌کند که با این عدم شناخت از عارضه ، چگونه تهدیدها را شناسایی می‌کنند و به درمان مشکل خواهند پرداخت , در عرصه دیپلماسی خارجی شاهد سیاست تاخیر اندازی در مذاکرات و عدم انجام کار اجرایی مشخص ، درست مانند همان بازی اروپایی‌ها با خروج امریکا از برجام هستیم اما اینبار از سوی ایران که امیدوار هستیم انتخاب این استراتژی همراه با برنامه برای خلق موقعیت و رسیدن به دست بالاتر در مذاکرات باشد که اگر اینگونه نباشد و به سمت دیپلماسی بیانیه محور رفته باشیم ، کشور هر چه بیشتر متضرر خواهد شد و در نهایت شاید مجبور به پرداخت هزینه‌های گزاف‌تری شویم .

در عرصه داخلی نیز این روزها در کنار بلاتکلیفی بسیاری از سازمانها پس از تحویل گرفتن دولت ، بیشتر شاهد مدیریت میدانی و شنیدن بایدها و نبایدها هستیم و همچنان با وجود چند ماه از مشخص شدن نتیجه انتخابات و استقرار کند و ناقص مدیرانی که عمدتا در گذشته نیز مسئولیت داشته‌اند ، برنامه ای قابل پایشی مشاهده نمی‌گردد , انگار اصلا فهمی از لزوم داشتن برنامه‌های استراتژیک بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت با سناریوهای مختلف برای کنترل وضعیت ، وجود ندارد و نخواهد داشت , واقعیت اینجاست که با این سبک پوسیده از مدیریت و تصویب هر روزه قوانین محدود کننده و یا نابود کننده کسب و کارهای خرد ، نه تنها بهبودی در کشور ایجاد نمی‌شود ، بلکه روز به روز شاهد عقبگرد و عقب ماندگی بیشتر کشور و به طبع ان خروج هر چه بیشتر سرمایه‌های انسانی و اقتصادی از کشور خواهیم بود که این موارد نیز بر شدت مصائب خواهد افزود .

امیدوارم ریاست جمهوری محترم ، جناب اقای رییسی با توجه به مطالب پیش گفته ، نسبت به مطالبه برنامه از نهادهای تحت مدیریت خود و پیمایش منظم انها ، شروعی برای پایان بخشیدن به چرخه مدیریتی ناکارامد کشور باشند و با تحول افرینی ، جایگاه ایران اسلامی را با وجود منابع انسانی زیاد و منابع طبیعی فراوان به جایگاه اصلی خود برسانند , در اخر ذکر این نکته لازم است که بنظر می‌رسد ، تحریم‌های هسته ای و بی برنامگی مدیران ، زیان بسیار زیادی را به کشور و به خصوص بخش خصوصی تحمیل کرده است و باید برای حل این موضوع تدبیری پایدار اندیشیده شود ,.
باکو مناقشه قفقاز اربیل عراق عراق اقلیم کردستان عراق کردستان ایران امارات بحرین جنوب ایران منامه افغانستان سوریه اشغالی واشنگتن تل اویو تهران صهیونیست ایران صداوسیما افغانستان ترکیه تابناک کرسنت چینی جمهوری اذربایجان رژیم صهیونیستی صهیونیستی عراقی دولت عراق اربیل امارات بحرین عربی جمهوری اسلامی ایران گروه تروریستی طالبان داعش القاعده اسراییل اسراییلی رژیم اشغالگر قدس اژانس بین المللی انرژی اتمی امریکا اروپایی نیروگاه نطنز تاسیسات تسا تکنولوژی سانتریفیوژ ایران ایرانی واشنگتن تل اویو سازمان انرژی اتمی استقلال دانشگاه استنفورد چین رژیم بعث عراق ایران اسلامی اقای گروسی عادل قاضی القضات اردوغان اژه ای وسام الحردان ابراهیم دونالد ترامپ حنیف غفاری رافائل گروسی البرادعی امانو گروسی اقای رافائل گروسی سید حامد مرندی محمود احمدی نژاد حسن روحانی جناب اقای رییسی رییس حزب صحوه العراق نخست وزیر و وزرای کابینه عراق رییس جمهور سابق امریکا وزیر خارجه رژیم صهیونیستی مدیرکل اژانس بین المللی انرژی اتمی مدیرکل اژانس ریاست جمهوری دوم ریاست جمهوری انقلاب ایران جنگ جهانی دوم