راه وزیر بهداشت و معاونش سواست ، یا پای امضای طلایی در میان است ؟!

۱۴۰۰/۰۸/۱۹ ۱۲:۰۲:۰۳

وزیر افزایش قیمت دارو را منشا دو اثر مثبت خواند و گفت : « حمایت کردیم تا دارو‌ها تحت پوشش بیمه قرار گیرد تا فشاری به بیماران وارد نشود .» یعنی تایید افزایش دو برابری قیمت برخی دارو‌های تولید داخل با یاداوری این نکته که نظر وزارت بهداشت درباره محل تامین این هزینه اضافه ، تقبل ان توسط شرکت‌های بیمه گر است ، نه جیب مردم .



در حالی که وزیر بهداشت ، درمان و اموزش پزشکی هم به افزایش قیمت دارو‌ها اذعان دارد ، معاون وی در سخنانی عجیب ، این موضوع را « خط قرمز » وزارتخانه متبوعش می‌خواند تا ماجرایی متناقض ، این بار از دل یک وزارت خانه سر براورد , یک ) « خط قرمز ما در حوزه دارو ، عدم افزایش پرداخت از جیب مردم است »؛ این جمله ای که دکتر ایرج حریرچی ، معاون کل وزارت بهداشت به زبان اورده و در تشریحش می‌گوید : « یکی از دستاورد هایی که در سال‌های اخیر داشته‌ایم ، کاهش پرداختی از جیب مردم به میزان کلی بوده است ؛ به طوری که هم درصد و هم رقم خالص کل پرداختی از جیب مردم ، کاهش یافته است ,» وی در ادامه جمله کلی‌اش را یک اختصاص زده و یاداور می‌شود : « طی ده سال اخیر ، رقم خالص سهم داروی سرپایی در پرداختی از جیب مردم ، از 17 درصد به 38 درصد افزایش یافته » تا به این نکته برسد که برای پرهیز از تسری این اتفاق ناخوب ، برای افزایش قیمت دارو‌های تولید داخلی سقف تعیین کرده‌اند تا « افزایش درصد سهم دارو از پرداختی از جیب را کنترل کنند .

» حریرچی در ادامه یاداور می‌شود که ارزان بودن قیمت دارو در کشورمان ، موجب صادرات ان به دیگر کشور‌ها شده و وزیر برای مقابله با ان دستور ویژه صادر کرده تا به اینجا برسد که « برنامه ریزی و خط قرمز وزارت بهداشت در حوزه دارو افزایش پرداختی از جیب مردم است و به طور جدی اقدامات لازم برای کنترل پرداختی از جیب مردم در حوزه دارو و خصوصا برای کاهش ان اقداماتی در حال انجام است ,» دو ) اما ایا واقعا افزایش قیمت دارو برای وزارت بهداشت خط قرمز است ؟ اگر این گونه است ، این همه گلایه از افزایش قیمت دارو افزون بر کمبود دارو یا مسائل دیگر مرتبط با ان چیست و چگونه است که پیچیدن نسخه به نسبت قبل برای مردم هزینه بر تر شده است ؟ این پرسشی است که چند روز پیش در نشستی خبری از وزیر بهداشت پرسیده شده و پاسخ وی به ان قابل تامل است , نمکی در این باره گفت : « بعضی از دارو‌های خاص را به دلیل اینکه برای تولیدکنندگان داخلی به صرفه نبود ، با پنج برابر قیمت از خارج وارد می‌کردیم .

به همین دلیل قیمت این دارو‌ها را [ برای تولیدکنندگان داخلی ] تا دو برابر افزایش دادیم تا برای ان‌ها به صرفه باشد , این حرکت در راستای حمایت از تولید داخل و به نفع اقتصاد داخل شد ,» وی در ادامه این افزایش را منشا دو اثر مثبت ، یعنی « دلگرم شدن تولیدکننده داخل و بی نیازی از واردات دارو » و « کاهش هزینه تامین دارو به یک پنجم نرخ واردات » خواند و گفت : « حمایت کردیم تا دارو‌ها تحت پوشش بیمه قرار گیرد تا فشاری به بیماران وارد نشود .

» یعنی ت n یید افزایش دو برابری قیمت برخی دارو‌های تولید داخل با یاداوری این که باید این افزایش توسط بیمه‌ها تقبل شود نه جیب مردم , سه ) اما ایا این دست افزایش‌ها به جیب مردم تحمیل نشده و شرکت‌های بیمه گر عهده دار پرداخت ان شده‌اند ؟ این پرسشی کلیدی است که ظاهرا وزارت بهداشت ترجیح می‌دهد با فرافکنی به ان پاسخ دهد , اینکه بیمه‌ها موظف به پرداخت این افزایش‌ها هستند ، در حالی که می‌دانیم بیمه‌ها زیرمجموعه وزارت بهداشت نیستند و افزون بر ان ، از زمان قاضی زاده هاشمی درگیری سختی بین وزارت بهداشت و ایشان در برخی امور مالی در جریان است .

موضوعی که به وضوح در نارضایی بیماران از افزایش قیمت دارو پیداست ، اما ابعاد ان زمانی بهتر مشخص می‌شود که بدانیم بر اساس امار و ارقام ، طی سال‌های اخیر ، به ویژه بعد از اجرای طرح تحول نظام سلامت ، سهم پرداختی مردم در دارو افزایش چشمگیری یافته است ؛ رویدادی که موجب شده خوددرمانی به اذعان مسئولان وزارت بهداشت اوج بگیرد و به دنبال ان ، خرید برخی اقلام دارویی بدون نسخه افزایش پیدا کند , جالب اینکه در سایه تثبیت قیمت برخی اقلام دارویی به ضرب و زور وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو ، تولید دارو برای بسیاری از تولیدکنندگان داخلی به صرفه نیست و در نتیجه دلسردی این تولیدکنندگان ، فضا برای فعالیت برخی شرکت‌های داروسازی فراهم امده که مشمول افزایش دوبرابری قیمت‌ها شده و به نوعی بهره مند از رانتی ویژه در قیمت‌گذاری دارو هستند , چهار ) اکنون که بحث رانتی ویژه در قیمت‌گذاری دارو به میان امد ، بد نیست از اظهار نظر چند ماه پیش وزیر بهداشت ، درمان و اموزش پزشکی کشورمان یادی کنیم که تاکید داشت قصد مبارزه با امضا‌های طلایی در زیرمجموعه‌اش را دارد و برخی به همین دلیل با وی دشمنی می‌کنند ؛ امضا هایی طلایی که ظاهرا برخی نمونه اشکارش را وزیر سفارش می‌دهد و هدایت می‌کند و چیزی نیست جز افزایش دوبرابری قیمت برخی دارو‌ها برای بعضی تولیدکنندگان داخلی ! اتفاقی که وزیر تاکید دارد موجب دلگرمی برخی تولیدکنندگان داخلی شده ، اما شرح نمی‌دهد کدام دارو وارد می‌شده که حالا با هزینه ای بسیار کمتر در داخل تولید می‌شود و حمایت وزارت بهداشت از ان ، دوبرابر کردن قیمت است .

ایا دیگر تولیدکنندگان داخلی توان فنی تولید این دارو‌ها را ندارند یا انحصار تولیدشان به برخی داروسازی‌ها داده شده است ؟ ایا صدور مجوز افزایش دوبرابری قیمت برای این تولیدکنندگان ، نمونه اشکاری از امضا‌های طلایی که وزیر نسبت به شیوع ان هشدار اکید می‌داد ، نیست ؟ اصلا معنای امضای طلایی در وزارت خانه ای که رییس سازمان غذا و دارویش را وزیر منصوب می‌کند و شورای نرخ‌گذاری دارو نیز منصوبان وزیر هستند ، چیست ؟! پرسشی که بهتر است امیدوار باشیم نمکی و همکارانش به ان پاسخ دهند و یاداور شویم که همه مستندات مربوط به ان موجود است و « تابناک » در فرصت مقتضی نسبت به انتشارشان اقدام خواهد کرد ,.