سخنی با 57 مخالف نوری

۱۴۰۰/۰۹/۰۹ ۰۱:۱۰:۴۳


محمد داوری بالاخره یوسف نوری سومین گزینه پیشنهادی رییس دولت سیزدهم برای وزارت اموزش و پرورش از مجلس رای اعتماد گرفت و کابینه رییسی تکمیل شد , رای به نوری قابل پیش بینی بود اما اینکه چه تعداد و چه کسانی با او مخالفت می‌کنند ، مهم تر از این بود که چند نفر به او رای می‌دهند ، چراکه با توجه به اینکه فضای غالب در مجلس از همان روزهای نخست حکایت از حمایت اکثریت با وی داشت ، مخالفت‌ها برای فعالان حوزه اموزش و پرورش اهمیت بیشتری داشته و در راستای نقش نظارتی و مطالبه‌گری می‌تواند قابل توجه باشد , در حالی که 194 نماینده به نوری رای مثبت دادند ، 57 نفر هم رای مخالف و 17 نفر هم رای ممتنع دادند که به نظر می‌رسد برای رای این 57 نفر باید حساب ویژه ای باز کرد و این دسته از نمایندگان را تا حد زیادی می‌شود به نسبت نمایندگان مستقل از طیف‌های مجلس دانست و فرهنگیان می‌توانند به پشتوانه این دسته از نمایندگان همچنان پیگیر مطالبات خود و خواستار نقش نظارتی و مطالبه گرانه نمایندگان از دولت و شخص وزیر باشند .

متاسفانه یکی از دلایل استمرار ناکارامدی نظام اموزشی ما انفعال و بی تفاوتی یا دخالت‌های مخرب نمایندگان در امور وزارت اموزش و پرورش بوده است و نمایندگان در بیشتر ادوار مجلس نقش موثر و سازنده ای در راستای کمک به دستگاه اموزش و پرورش نداشتند و کمتر طرح راهگشایی در مجلس برای این حوزه به تصویب رسیده است و کمتر شاهد نظارت جدی نمایندگان در این حوزه بوده‌ایم , لذا این نگرانی وجود داشت که نمایندگان کمتری وجود داشته باشند تا امیدی به نقش افرینی‌های انها در این راستا بود ولی حالا با احتساب مخالفان و نمایندگان ممتنع و حدود یک سوم مجلس امید است این نقش را ایفا کنند ، لذا سخن من با این دسته از نمایندگان این است که بدانند فرهنگیان متوجه اهمیت و جایگاه انها بوده و انتظار دارند همچنان مستقل از لابی‌های جریانی در مجلس صدای مطالبه گرانه برای تحقق نظام اموزشی کارامد باشند , نظامی که بیش از هر چیزی دنبال تحقق حقوق دانش اموزان و برخورداری از اموزش عادلانه و باکیفیت بوده و عناصر مختلف این نظام را در این مسیر قرار دهند و اجازه ندهند بیش از این کودکان و نوجوانان قربانی فرسودگی‌ها و ناکارامدی‌ها شوند .

57 نماینده مخالف نوری نشان دادند که برای اموزش و پرورش اهمیت و جایگاه و ارزش بیشتری قائل هستند و به این راحتی نمی‌توانند رضایت بدهند تا سرنوشت این دستگاه با ابهام و تردید مواجه شود ، چراکه سرنوشت 15 میلیون کودک و نوجوان یعنی سرنوشت فردای ایران و بی توجهی به ان یعنی بی مسولیتی نسبت به اینده ای که مهم‌ترین عامل تعیین کننده ان نیروی انسانی است که باید امور جامعه را برعهده بگیرند , منبع : روزنامه اعتماد 8 اذر 1400 خورشیدی no related posts,.