مسئولیت مدیران در فسادهای اقتصادی

۱۴۰۰/۰۸/۱۹ ۱۱:۰۵:۲۸

رکنا : چند سال پیش زمانی که هنوز حتی اختلاس 3000 میلیارد تومانی افشا نشده بود طی یادداشتی در یکی از روزنامه‌های اصلاح‌طلب نوشتم ؛ « فساد اقتصادی » و توچه می‌دانی که فساد اقتصادی چیست ؟ فساد اقتصادی طاعون کشور است و ...



اکنون پس سال‌ها تازه می‌فهمیم که ترس و اگاهی مان راجع به فساد اقتصادی کم هم بوده است و شاید هنوز هم متوجه نشده باشیم که فرا‌گیری فساد اقتصادی از اپیدمی طاعون بدتر و خسارت بار تر است و همه چیز را سست و درون تهی می‌کند , امروز با نگاهی به سخنان شخصیت‌ها و صاحبنظران و سیاسیون از جناح‌ها و گرایشات مختلف این معنا مستولی شده است که خطری که از درون و برون انقلاب و کشور و جامعه را به صورت همزمان تهدید می‌کند فساد اقتصادی است و به جرات می‌توان اعلام کرد که این خطر از هجوم نظامی بیگانگان ، از تحریم‌های همه جانبه تمام دنیا علیه ایران بیشتر است و امکان دارد بر اثر ادامه اختلاس‌های کلان و رانت خواری‌ها و سوء استفاده‌های گسترده جامعه ایرانی سرمایه‌های اجتماعی خود را از دست بدهد و چسبندگی‌های عمومی از بین بروند و روزی چشم باز کنیم و ببینیم که چیزی برای کیان ایرانیان باقی نمانده است , معنای فساد اقتصادی را می‌توان در ان داستان مشهور مولای رومی بخوبی دید ، انجا که می‌گوید : ما درین انبار گندم می‌کنیم / گندم جمع امده گم می‌کنیم / می‌نیندیشیم اخر ما بهوش / کین خلل در گندمست از مکر موش / موش تا انبار ما حفره زدست / و از فنش انبار ما ویران شدست / اول ای جان دفع شر موش کن / وانگهان در جمع گندم جوش کن .

,, شاید اگر ان حکیم نیک نظر هم اکنون زنده بود در این مثالش اغراق می‌کرد و از حفر انبار کشور توسط هزاران موش یا گرگ یا اژدهای هزارسر خبر می‌داد .

مگر ندیدیم که طی چند روز دزدان و نابکاران پس از اعلام تک نرخی شدن ارز چگونه به جان بیت المال کشور افتادند و دلار 4200 تومانی گرفتند ، یا خوردند ، یا کالا خریدند و با نرخ 10 هزارتومانی فروختند یا بردند و هرگز برنگرداندند , ارزش ان خسارت ان هم در اغاز تحریم‌های جدید امریکا را بالغ بر 20 میلیارد دلار براورد کرده‌اند ! اری درست در زمانی که تهیه هردلار برای کشور پس از گذر ازهفت خان رستم میسر است بسیارند که راه‌های به یغما بردن اسان ان را بلدند و تلاش سه قوه برای جلوگیری از سوء استفاده‌ها را بعضا با بن بست روبه رو می‌کنند , به نظر می‌رسد نه تنها جلوگیری از فساد اقتصادی با شعارهای پرطمطراق میسر نیست بلکه با بگیروببندها هم ره به جایی نمی‌برد .

باید یک اجماع ملی فراهم شود وهمه به غایت احساس خطر کنند و هیچ کس از هیچ سوء استفاده ای حتی اگر به نظرش مصلحتی در ان است یا فرزندی و دوست و اشنایی در ان دخیل باشد درنگذرد , اینکه معاون اول رییس جمهور در بیانی صادقانه به این مهم اشاره می‌کند و صریحا اعلام می‌کند که هر مسئولی اگر از فسادی مطلع شود و تعلل کند در ان فساد شریک است باید سازوکار اجرایی هم پیدا کند , وقتی فسادی در هر حوزه ای رخ دهد و منجر به استیضاح بالاترین مقام مربوطه شود احتمالا حساسیت مدیران را بالا خواهد برد و در سلامت دستگاه‌های مختلف دولتی و حکومتی موثر خواهد افتاد .

چرا پی بردن به فساد در دستگاه‌ها باید از طرق تفتیش‌های بیرونی میسر شود ؟ مگر یکی از اصلی‌ترین ماموریت مدیران و مسئولان ، نظارت دقیق بر عملکرد مالی زیر مجموعه خود نیست ؟ مگر ایشان اهرم‌ها و بازوان قدرتمندی در این زمینه‌ها ندارند ؟ چرا از انها استفاده نکرده‌اند ؟ اگر ضعف مدیریتی منجر به بروز یک فساد شده که فورا باید استعفا دهند و از مردم عذر بخواهند ، اگر بویی به مشام شان رسیده است و از برخورد استنکاف کرده‌اند به قول اقای جهانگیری شریک هستند و باید محاکمه شوند , زمانی امکان موفقیت در برابر فسادهای اقتصادی وجود دارد که حس ملی مبارزه با ان همه گیر شود و هیچ کس در هیچ سطحی از گزند نظارت‌های درون سازمانی ، اداری ، رسانه ای ، بین قوه ای و ملی مصون نباشد , به محض اینکه جایی ومرکزی و دستگاهی و ارگانی شان خود را بالاتر از نظارت دانست و توانست از زیر بارش شانه خالی کند باید مطمئن شویم که مبارزه با فساد اقتصادی ابتر و بدون نتیجه موثر رها خواهد شد .

یا فساد از سوی همه کس محکوم است و مبارزه با ان موفق می‌شود یا استثنا می‌خورد و خواهیم دانست که در این زمینه ره به ترکستان می‌بریم ! اخبار 24 ساعت گذشته رکنا را از دست ندهید جعفر گلابی اخبار وبگردی را در اینجا بخوانید : افزایش خشونت علیه زنان با تغییرات اقلیمی ایا این خبر مفید بود ؟ 0 0.