وزیر نیرو : شرمنده‌ایم | کشاورزان : وعده قبول نمی‌کنیم

۱۴۰۰/۰۹/۰۳ ۰۲:۱۴:۱۹

کسی نشنیده کشاورزی پولی طلب کرده باشد . کشاورز حق ابش را می‌خواهد ، زمین کشاورزی‌اش را می‌خواهد . خلاصه‌اش ، هویتش را می‌خواهد .



این گزارشی معمولی نیست ؛ گزارشی است که در ان خبری از نظر کارشناس و مسئول نخواهد بود و این همان چیزی است که کشاورزان از ما خواستند , از ما خواستند حرفشان را بشنویم ، از ما خواستند حمایتشان کنیم ، از ما خواستند گوش کنیم نه که بگوییم , کارشناس کشاورزی نخواستند ، خودشان کشاورزند ، پدرانشان و پدران پدرانشان کشاورز بوده‌اند .

سند حقابه دارند به عمر 1200 سال , نظر مسئولان اهمیتی برایشان ندارد , گوششان پر از حرف مسئولان است .

چیزی که در گزارش‌های رسمی این روز پنهان ماند ، همین بود ؛ کسی تقاضایی از مسئولی نداشت و نام مسئولی اگر به زبان کسی امد ، مردم یک صدا اعتراض می‌کردند , کار وزیر نیرو در جواب اعتراض‌ها ، پیشنهاد پرداخت پول بود و عرض شرمندگی , دیگر مسئولان هم حرف هایی زدند که شبیه نامه‌های از پیش اماده داخل کشوی روابط عمومی بود .

کسی نشنیده کشاورزی پولی طلب کرده باشد , کشاورز حق ابش را می‌خواهد ، زمین کشاورزی‌اش را می‌خواهد , خلاصه‌اش ، هویتش را می‌خواهد و اینجا همه به هم گره خورده‌ایم .

جواب فرزندانمان را چه بدهیم ؟ روز جمعه 28 ابان 1400 خورشیدی از ساعت 9 صبح همراه جمعیتی عظیم در خیابان‌های منتهی به پل خواجو با مردم همراه شدیم و حالا که پشت میز کار برای نگارش ماوقع هستم ، دوستی از میان جمعیت هنوز حاضر ، خبر می‌دهد که کشاورزان در حال نذر غذا هستند به همه از جمله به ماموران که شاید پاسخی کنایی و سمبولیک به پیشنهاد پرداخت پول از سوی دولت تعبیر شود , مامورانی که امروز هرچند حضوری ملموس داشتند ، اما مثل خود مردم متحیر ، تنها نظاره گر بودند , کشاورزان اصفهان ما را متحیر کردند .

ما که خود امیدی به دوباره یافتن خود نداشتیم ، متحیر شدیم که باز همه یک جا جمع شده‌ایم , هیچ تیپ مشخص اجتماعی ، هیچ طبقه خاص اقتصادی در تجمع بزرگ روز جمعه اصفهان غلبه نداشت ؛ نه حضور زنان پررنگ تر بود ، نه مردان ؛ نه چادر به سر بیشتر بود ، نه فوکول کراواتی , خود ما بودیم با همه رنگارنگی مان و کف زاینده رود بار دیگر ناپیدا شد ؛ نه از اب که از ما .

در راه از محله قدیمی که با اسمش سازگار نیست ، محله نو خواجو با یکی از همسایه‌ها هم قدم شدم , سیاسی نیست ، کاسب است و حبیب خدا , جز شوخی‌های تمام نشدنی اصفهانی و پول تا به حال حرفی از او نشنیده‌ام .

از جدیتش متعجب می‌شوم , می‌گوید وظیفه است باید همه برویم زاینده رود و بیشتر متعجبم می‌کند و جلوی شوخی نوک زبانم را می‌گیرد , اول بار که به جمعیت چند هزار نفری می‌رسم ، جا می‌خورم .

بدون حضور نیروهای انتظامی ، منظم‌ترین تجمعات در حال برپایی است , اگر سال‌ها در پستو به دنبال « مردم » گشتیم ، اینک مردم , مراسمی خودگردان که خودش به خوبی در حال گشتن است .

کسی برای تفنن نیامده ، از قیافه‌ها پیداست , کسی شعار تند نمی‌دهد و یکی ، دو صدایی را که بلند می‌شود ، مردم خاموش می‌کنند , شعارها یک راست خود موضوع را هدف گرفته‌اند و اگر سال‌ها عده ای با نگاه تنگ به اطراف خود می‌گفتند جنبش‌های مردم ایران مطالبه ندارد ، اینک مطالبه .

و اگر امروز طبقه به اصطلاح متوسط شهرنشین - اصطلاحی بسیار نادقیق اما مورد استفاده - از جریان‌های سیاسی هم سنخ خودشان جلو افتاده‌اند ، حالا کشاورز روستانشین است که از طبقه متوسط پیشی گرفته و جنبشی برپا کرده است که ارزوی ان هم به ذهن طبقه پرمدعا ورود نمی‌کند ؛ جنبشی خودگردان و شورایی ؛ مطالباتی مشخص و منسجم ؛ تشکیلاتی مستقل و کارامد و در عین حال حاضر به مذاکره با مسئولان ؛ پرهیز از تندروی و خشونت ؛ ساختاری افقی و غیرسلسله مراتبی با قابلیت ائتلاف و بسیج کردن طبقات متفاوت , مردی پشت میکروفن با فریاد می‌گوید : « امروز به تمام ارگان‌ها ، دولتی‌ها ، امام جمعه‌های کل ایران می‌گوییم ، به تمام مسئولان کشور می‌گوییم مردم اصفهان وعده قبول نمی‌کنند », سپس به کسانی که بالای پل خواجو نشسته‌اند ، می‌گوید ما امروز برای شهرمان و میراث باستانی مان امده‌ایم .

این کار شما خلاف اهداف ماست « قربون شکلتون » و در ادامه می‌گوید مردم شب‌های بارانی این مدت را می‌امدند کشاورزان را به خانه دعوت می‌کردند برای خواب که شیفتشان را بتوانند بایستند , مردم شعار حمایت از کشاورز سر می‌دهند نیز عدم حمایت شدید از رسانه‌های رسمی , مصاحبه گرفتن و صدا ضبط کردن کاری است عبث .

همه می‌دانند چرا امده‌اند و همه می‌دانند مشکلشان چیست و همه می‌دانند چاره مشکل چیست , تنها میان جمعیت راه می‌روم و به چهره‌ها نگاه می‌کنم , مرد جوانی میکروفن را دست می‌گیرد .

می‌گوید کمدین است اما « شیره طنز این سرزمین که روزی زبانزد بود ، خشکیده », دیگر طنز گزنده اصفهانی هم مسکن مردم نیست , می‌گوید : « من به فرزندم چه بگویم وقتی می‌پرسد این جاده خاکی وسط شهر برای چه کاری ساخته شده ؟».

کشاورزی سالخورده از برابرمان می‌گذرد و سند حقابه‌اش را نشان می‌دهد , مردم از ما خبرنگارترند , وقایع را ثبت می‌کنند .

فیلم می‌گیرند و صدا ضبط می‌کنند , به دختر جوانی که دیده بودم از ابتدا با دوربین حرفه ای تصویر می‌گیرد ، می‌گویم اگر بخواهد می‌تواند برای انتشار فیلم و عکس به ما بدهد , هراسان می‌گوید تازه رسیده و خیلی چیز قابل عرضه ای ندارد و در جمعیت گم می‌شود .

کشاورزان بیانیه ای را در 9 بند قرائت می‌کنند , به مجلس هم عنایتی می‌کنند که خوب دلشان را سوزانده است , انتظامات تشکیلات خودگردان کشاورزان مرتب از مردم می‌خواهد نظم را رعایت کنند ، خیابان‌ها را بند نیاورند و مزاحم خلق الله نشوند و شعارهای نامربوط به تجمع ندهند .

کشاورزان می‌گویند و ما گوش می‌کنیم , ما حرفی نداریم , ما کاری نمی‌کنیم .

تنها سرود می‌خوانیم , یار دبستانی من را باز با هم می‌خوانیم , هاشمی رفسنجانی ، سال 1373: مصاحبه ایت الله هاشمی رفسنجانی در پایان سفر سه روزه به استان اصفهان که در 13 خرداد 1373 انجام شده است ، می‌گوید : « تونل کوهرنگ خیلی طرح عظیمی است .

حدود 250 میلیون متر مکعب اب را از ان طرف زاگرس به این طرف می‌اورد , ابی که همیشه از اول تاریخ ایران هرز می‌رفته است , می‌دانیم این طرف مناطق مرکزی ایران هر قطره‌اش باارزش است .

اصولا یکی از کارهای مهم ما در اینده این خواهد بود که از مناطقی که اب زیادی دارند ، از ان طرف زاگرس و از جاهای دیگر ، اب را به مناطق نیازمند من جمله به منطقه مرکزی منتقل کنیم و به دنبال همین هم تصمیم گرفتیم خط لوله انتقال اب از زاینده رود به کاشان را اجرا کنیم که جزء ارزوهای این منطقه بود », محمد خاتمی ، سال 1387 ذکر خاطره و افتخار به اقدام دولت خود : « در دولت میرحسین موسوی پیشنهاد انتقال اب زاینده رود به استان یزد را ارائه کردم که در ان مقطع برخی دوستان به دلیل اینکه انتقال اب زاینده رود به یزد را از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نمی‌دانستند ، مخالفت کردند , در ان مقطع من تاکید کردم که باید مشخص شود ایا یزد در کشور باشد یا نه .

پس از پیگیری هایی مقدمات این کار در دولت اقای هاشمی ایجاد شد , در اوایل دولت اینجانب ، انتقال اب زاینده رود به یزد نهایی شد و این باعث افتخار من است که این اقدام در دولت من انجام شده است », محمود احمدی‌نژاد سال 1390: محمود احمدی‌نژاد در جریان سفر خود به چهارمحال و بختیاری و در جمع مردم شهرکرد گفت : « هر قدر و هر جور که نیاز هست ، برای صنعت و کشاورزی از اب زاینده رود برداشت کنید ! اولویت با شما و بعد استان‌های دیگر !».

این سخنان به شدت بحران اب و رویارویی مردم در دو استان را دامن زد و کشور را در استانه یک بحران امنیتی جدی قرار داد , اسحاق جهانگیری ، سال 1395: معاون اول رییس جمهور در جلسه با نمایندگان اصفهان تاکید کرد دولت پیگیر موضوع اب استان اصفهان بوده و پروژه‌های انتقال اب به این استان را رها نکرده است , رییس مجمع نمایندگان استان اصفهان گفت : « جهانگیری همچنین دلیل بسته شدن اب زاینده رود را تحویل اب برای کشت پاییزه کشاورزان شرق اصفهان اعلام کرده تا در این دو ماه با خشک شدن بتوان پشت سد اب مناسبی را ذخیره کرد ».

حسن روحانی سال 1396: روحانی در سفر انتخاباتی خود به اصفهان خطاب به مردم این استان گفت : « در دولت یازدهم از خشکی دریاچه ارومیه جلوگیری شد و جان 14 میلیون ایرانی نجات پیدا کرد و این بار نوبت زاینده رود است ؛ اصفهان به زنده بودن زاینده رود زنده است », ابراهیم رییسی ، سال 1400: « به رییس مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری ماموریت دادم مطالعات علمی در زمینه احیای زاینده رود را اغاز کنند , کمیته و کارگروه فعالی برای رسیدگی به این مسئله تشکیل خواهد شد تا احیای زاینده رود و رفع مشکل مربوط به ان مثل فرونشست زمین در مناطق مرکزی کشور به طور دقیق مورد بررسی قرار گرفته و یک طرح علمی و عملیاتی برای رفع ان تهیه شود ».

محرابیان ، وزیر نیرو ، سال 1400: « شرمنده کشاورزان عزیز هستیم », منبع : عصر ایران.