گزینه‌های تلخ دولت رییسی

۱۴۰۰/۰۶/۲۲ ۱۵:۵۶:۴۸

تنظیمات ویجت



نویسنده : حسن فحص دیپلماسی ایرانی : در شرایطی که هنوز در مرحله انتقال قدرت به دولت جدید ایران به سر می‌بریم ، برای دولت ابراهیم رییسی که مسئول اجرای سیاست‌های راهبردی نظام است ، نشستن پشت میز مذاکره با گروه 1+4 کار اسانی نیست , دولت رییسی خود را مسئول انتقال ایران به مرحله دوم انقلاب می‌داند که چارچوب ان را رهبر عالی ترسیم کرده است , بنابراین دوره کنونی را می‌توان دوره انتقال از دولتی میانه رو به دولتی انقلابی دانست تا به این ترتیب همه مراکز قدرت در کشور ، یکپارچه در اختیار نیروهای طرفدار نظام و جریان محافظه کار قرار گیرد .

دولت ابراهیم رییسی نیز در تصمیم‌گیری های سیاسی خود ، منافع مجموعه حاکمیت و مراکز تصمیم‌گیری در نظام را لحاظ خواهد کرد , با توجه به چارچوبی که دولت جدید ایران برای خود ترسیم کرده ، موضوع دشمنی با امریکا یا ادامه رویارویی علنی با دولت امریکا ، از مهم‌ترین اصول و ارزش‌های انقلابی است که این دولت تلاش خواهد کرد در تعامل با واشنگتن و هم پیمانانش و جامعه بین‌المللی ، مدنظر قرار دهد ، به ویژه که موضع‌گیری خصمانه و انتقادی در برابر امریکا ، به یکی از مهمترین مولفه‌های گفتمان جماعتی تبدیل شده است که دولت رییسی نماینده انان محسوب می‌شود , از این رو کنار گذاشتن این مولفه یا نادیده گرفتن ان کار اسانی نیست و موجب می‌شود همه شعارهایی که جریان محافظه کار طی چند دهه سر داده است ، به شعارهایی توخالی تبدیل شود .

جریان حاکم بر ایران ان گونه که از زبان رییس جمهور محافظه کار بیان شد ، با ادامه مذاکره برای احیای برجام مخالفتی ندارد بلکه از مشتاق‌ترین علاقه مندان به این توافق است ولی حاضر نیست اعتراف کند هیچ گزینه دیگری برای خلاص شدن از تحریم‌های خفه کننده امریکا و فشارهایی که در سایر پرونده‌ها بر این نظام وارد می‌شود ، در اختیار ندارد , در شرایط کنونی می‌توان گفت هر تصمیمی که دولت رییسی در خصوص مذاکرات هسته ای یا گفت وگو با جامعه بین‌المللی یا ایجاد کانال تماس مستقیم یا غیرمستقیم با امریکا اتخاذ کند ، تصمیم « حاکمیت » یا به عبارت بهتر « نظام » ایران از جمله بیت رهبری و دولت پنهان و نهادهای نظامی و امنیتی است , اتخاذ چنین تصمیمی ، همه این نهادها را با چالش توجیه رفتار خود مواجه می‌کند زیرا حرکت دولت‌های قبلی در این مسیر را اقدامی غیرانقلابی و انحراف از خط انقلاب توصیف می‌کردند .

شاید معضل اصلی نظام ایران ، پاسخ دادن به سئوالاتی باشد که حول محور توانایی این نظام برای تامین بیشترین منافع ایران در صورت بازگشت به مذاکرات و توانایی ان برای استفاده از ابزار افزایش سطح غنی‌سازی برای مجبور کردن طرف مقابل به دست کشیدن از شروط خود دور می‌زند , اگر گزینه افزایش سطح غنی‌سازی با شکست مواجه شود ، ایا نظام ایران خواهد توانست در برابر ائتلاف بین‌المللی به فرماندهی امریکا بایستد و تحریم‌ها و محاصره شدیدتری را تحمل کند ؟ اعلام مرگ برجام از سوی ایران ، گزینه اسانی برای نظام حاکم بر این کشور نیست زیرا در شرایط حساس سیاسی و امنیتی و اقتصادی کنونی ، فضایی برای مانور دادن پس از اعلام پایان عمر این توافقنامه در اختیار نخواهد گذاشت , امریکا و متحدان اروپایی‌اش نیز پس از تحولاتی که در افغانستان روی داد ، توانایی تحمل کوتاه امدن در پرونده دیگری در غرب اسیا را ندارند که به ایران اجازه می‌دهد به سطح بالاتری از غنی‌سازی اورانیوم دست یابد .

از این رو به نظر می‌رسد دولت ابراهیم رییسی راهی جز بازگشت به مذاکره و احیای برجام ندارد , منبع : ایندیپندنت عربی / تحریریه دیپلماسی ایرانی /11.